| |
In de binnenlanden van het alledaagse, Achter de schermen van het
paradijs, De pedagogie van het trottoir, Het vernuft van de grijze massa
Boucq
Uitg. Casterman; kleur; harde kaft
Een man en een vrouw omhelzen elkaar tegen de achtergrond van een enorme
waterval. Zoete vioolmuziek zwelt aan. Hij, type Rock Hudson, drukt
zijn lippen tegen de hare. Zij, blond en welgeschapen, verdrinkt in
het blauw van zijn ogen. Dan volgt De Kus. In de close-up waarin dit
romantisch samenzijn zich onvermijdelijk voltrekt, valt zijn oog plots
op haar schouder. Haar melkwitte huid draagt de overdadige weelde van
een enorme, harige wrat. Even deinst de minnaar achteruit, ons een blik
op zijn rijk begroeide borstkas gunnend. Dan neemt hij een besluit:
met één gulzige love bite is het harige gevaarte verdwenen.
Niets staat het geluk van Alberto en Flora meer in de weg.
Welkom in de wonderlijke wereld van François Boucq. Herinner
de lezers van zijn humoristische strips aan De Kus, De Rebel, of Het
Slagveld, en met een brede glimlach om de lippen zullen zij vertellen
om welke grap het gaat. Op zijn beste momenten weet Boucq herkenbare
situaties zo op te blazen, dat zij daarna onuitwisbaar zijn stempel
dragen. Het is zijn strips beslist aan te zien dat hij zijn carrière
als tekenaar begon met het maken van karikaturen. Het uitvergroten van
de typerende eigenschappen van personen, zo kenmerkend voor een goede
karikatuur, weet Boucq doeltreffend te verwerken in zijn strips. De
typetjes die hij op papier zet, zijn genadeloos. Dorre ambtenaren, wellustige
sexbommen, brave kostschoolmeisjes, stoere body-builders, blauwe Smurfen,
niemand wordt gespaard. Om het af te maken, zorgen de aquareltinten
die Boucq zijn stripkarikaturen meegeeft voor een zo plastisch mogelijk
resultaat. Zo geven in het boven geschetste verhaal de bloedrode tinten
rond Alberto's lippen na de verwijdering van Flora's wrat De Kus net
dat beetje extra.
Ook in zijn taalgebruik mag Boucq graag over de schreef gaan, zoals
in deze lichtelijk overdreven beschrijving van reuzenschildpadden aan
de leg: "Uren verstrijken eer elke schildpad de ideale plek heeft
gevonden, waar de incubatie van de eieren zich kan voltrekken - de fase
van het loslaten... OPERATIE
'OVERLORD' IS VOLBRACHT. Enkele maanden later, ver van een vijandige
natuur en vraatzuchtige vogels, zullen de eieren opengaan in de behaaglijke
huizen - OH WONDER VAN HET LEVEN!"
Niet alleen de mateloze overdrijving is typerend voor de humoristische
verhalen van Boucq. Ook het principe achter de grappen is onveranderd
hetzelfde. Steeds laat Boucq twee totaal verschillende werelden naadloos
in elkaar over lopen, zodat een belachelijke situatie ontstaat. Alsof
je met een lul op een drum slaat, inderdaad. De romantische film-setting
van De Kus eindigt met Alberto's droom van een eigen frites-zaak. De
reuzenschildpadden leggen hun eieren op het zelfde strand waarop weldoorvoede
leden van de welvaartsstaat massaal liggen te zonnen. Het extreme contrast
tussen beide samengevoegde werelden moet in de eerste plaats humoristische
situaties opleveren. Het verhaal komt pas op de tweede plaats, waardoor
dat vaak in de lucht blijft hangen en een nogal abrupt en gekunsteld
einde kent. Zwelgen in de belachelijk extreme situatie die Boucq schetst,
is echter altijd mogelijk.
Niet alle albums zijn even sterk. Achter de schermen van het paradijs
is een bundeling van oud werk, waarin Boucq duidelijk nog zoekt naar
een eigen vorm. Het niveau van de grappen is daardoor minder constant
dan in de andere albums. Voor de rest bewijst Boucq
dat het mogelijk is om zeer geslaagde humoristische strips te maken
zonder terug te vallen op een reeks met bekende karakters en een vast
formaat. Zo neemt hij als stripmaker een gedurfde en zeldzame positie
in. Of om het Boucqiaans te stellen: PHf@ouXHhahaha, aardling!
Toon Dohmen
|
|