| |
Stray Toasters
Sienkiewicz
Uitg. Marvel-Epic; 184 pag.
Stray Toasters is een strip van de hand van het Amerikaanse wonderkind
Bill Sienkiewicz. Sienkiewicz maakte ooit een succes van de serie Moonknight
en deed vervolgens het tegenovergestelde met de New Mutants. In 1986
verbaasde hij de wereld met zijn werk voor Elektra Assassin. Dit succes
deed hem besluiten om een eigen miniserie te maken. Het resultaat was
Stray Toasters.
De cover maakt reeds duidelijk dat het hier niet om een doorsnee stripboekje
gaat. Bij het inkijken blijkt het slechts een voorzichtige indicatie
te zijn: Sienkiewicz knipt, plakt, tekent, schildert, schroeft en stempelt
zijn pagina's overvol. Enkel de kaders en tekstballonnen herinneren
je eraan dat het hier om een strip gaat. Het is duidelijk dat Sienkiewicz
in deze periode reeds ambities had ontwikkeld om serieus kunstenaar
te worden. De vraag is of deze escapades de leesbaarheid van zijn werk
niet in de weg staan. De tekeningen op zich zijn net duidelijk genoeg
om de vereiste informatie eruit te halen, al moet de lezer zich er wel
voor inspannen. Sienkiewicz gebruikt vele materialen, technieken en
stijlen door elkaar en geeft de lezer daardoor weinig houvast. Zo nu
en dan gaat Sienkiewicz zelfs volkomen over de schreef en creëert
hij onontwarbare collages, waarin essentïele zaken niet meer opvallen;
de lezer moet weten wat hij ziet wil hij het ook daadwerkelijk zien.
Ook teksten die in tekeningen zijn verwerkt hebben hier last van. Wie
niet weet dat deze teksten van belang zijn, zal de hanepoten van Sienkiewicz
al snel overslaan. Tekstballonnen hebben hier gelukkig geen last van
en zijn duidelijk en goed geplaatst. Als extra steun geeft hij zelfs
de ballonnen van ieder personage een eigen kleur. Als verwarde personen
aan het woord zijn zet Sienkiewicz een overdaad aan ballonnen neer in
een onontwarbare brei. Moeilijk leesbaar, maar het geeft wel duidelijk
aan wat voor persoon je tegenover je hebt staan. Het enige wat constant
en strak is, en daardoor nog enig houvast geeft aan de lezer, is de
paginaindeling. Sienkiewicz maakt altijd duidelijk in welke volgorde
de plaatjes gelezen dienen te worden.
Uiteindelijk blijkt het grootste struikelblok voor de leesbaarheid van
het verhaal, het verhaal zelf te zijn. Dit is zo geschift dat je in
het begin consequent een verkeerde interpretatie geeft aan de teksten.
Daar komt bij, dat de informatie zeer verbrokkeld - zelfs bijna verborgen
- wordt vrijgegeven. Hierdoor duurt het lang, voordat je als lezer door
hebt waar het verhaal over gaat en hoe de vork in de steel zit. Dit
heeft zijn neerslag op de duidelijkheid van de tekeningen. Omdat je
niet precies weet wat je er in moet zien, haal je het er ook nauwelijks
uit. Het wordt daardoor bijna noodzakelijk om Stray Toasters meer dan
eens te lezen, wil je kunnen begrijpen waar het over gaat. Betekent
dit nou dat Stray Toasters een slechte strip is? Nee, want de informatie
mag dan moeilijk te vinden zijn, hij is zeer zeker aanwezig. Bij lezing
met voorkennis, blijkt dat Sienkiewicz alle stukjes van de puzzel in
zijn verhaal verwerkt heeft, het geheel zit alleen wat chaotisch in
elkaar. Sienkiewicz is zoals elk stripgenie een verward genie.
Om gestrande veteranen en nieuwsgierige rekruten een eindje op weg te
helpen zal ik een samenvatting geven van wat vooraf gaat aan Stray Toasters,
in de hoop wat steun te geven zonder al te veel van het verhaal te veraden.
Dahlia is een vrouw, geboren uit een relatie tussen broer en zus. Als
ongewenst kind wordt ze streng en zonder veel liefde opgevoed. Bovenal
wordt haar ingeprent dat ze zondig is. Ze wordt volwassen, trouwt en
krijgt een zoon. Todd. In hem ziet ze de voortzetting van haar zonde
en ze behandelt hem daarom zo mogelijk nog agressiever dan zij zelf
behandelt werd. Na een aantal jaren geeft zij hem uit handen om hem
te laten elimineren. De hiermee belaste persoon dood hem echter niet,
maar voedt hem op. Todd ontpopt
zich als een genie op technisch gebied en begint uit gebrek aan liefde
vriendjes te maken uit oude apparaten. Vooral apparaten die warmte geven.
Broodroosters zijn favoriet, omdat deze zowel voor warmte als eten kunnen
zorgen. Naarmate Todd ouder wordt en bewuster van zijn situatie en zijn
relatie met zijn moeder, zwellen zijn schizofrenie en oedipus complex
aan. Hij ontvlucht zijn schuilplaats en gaat op zoek naar een moeder.
Deze vindt hij in de persoon van Deborah Dissier. Hier ontwikkelt Todds
schizofrenie zich tot een alter ego: Big Daddy. Als Big Daddy de overhand
neemt, sluit Todd zich aan op een zelfgebouwde robot en kruipt er in.
Big Daddy wil geen liefde maar respekt en hij vindt dat een moeder al
haar liefde moet geven aan haar kind. Maar deze moederliefde verstikt
het kind en daarom moet de moeder, in dit geval Deborah Dissier, sterven.
Hier begint Stray Toasters.
Sigge Stegeman
|
|