Thorgal
Rosinski & Van Hamme
Uitg. Le Lombard; 48 pl; kleur

Al vanaf zijn allerprilste jeugd is duidelijk, dat de viking Thorgal Aegirsson voorbestemd is grootse daden te gaan verrichten. Als baby werd hij geadopteerd door vikingen die hem in een merkwaardige capsule op een vreemde kust vonden. De mysterieuze geschiedenis van Thorgals jeugd en afstamming (hij stamt af van het 'sterrenvolk' dat lang voordat de vikingen leefden, de ruimte invluchtte en weer terugkeerde) wordt pas duidelijk in deel 7 van de serie: 'Het Sterrenkind: Daarvoor beleeft de schier onoverwinnelijke en nobele strijder met het litteken op zijn rechterwang al allerlei avonturen. Hierin moet Thorgal het opnemen tegen trollen, vikingen, romeinen, tovenaars en zelfs goden. De meest interessante avonturen zijn echter die, waarin het sterrenvolk een rol speelt. Daar laat de combinatie tussen historische strip, mythologie en sciencefiction de strip boven eenvoudige genrestrips uitstijgen.

De geschiedenis met het sterrenvolk, de krachten van Thorgals zoon Jolan (die Thorgal zijn afgenomen door het sterrenvolk, maar die hij wel heeft doorgegeven), de haat-liefde verhouding met de sluwe geldwolvin Kriss van Valnor (die net als zoveel vrouwen in de serie, als een blok voor de donkere viking valt) en andere thema's komen uiteindelijk allemaal samen in de trilogie waarin Thorgal kennis maakt met de Aztekencultuur. Deze drie albums (deel 10, 11 en 12; Het Land Qd, De Ogen van Tanatloc en De Stad van de Verloren God, en eventueel nog deel 13: Tussen Aarde en Licht, dat echter een soort epiloog is waarin de helden na het avontuur afscheid nemen van Zuid- Amerika) behoren door hun exotische setting, de broeierige sfeer tussen de hoofdpersonages en de spanningsopbouw tot het moment van confrontatie met Ogotaï (een almachtige godheid) tot één van de beste avonturenverhalen ooit. De meermaals bekroonde scenarioschrijver Van Hamme legt hier alle puzzelstukjes over het sterrenvolk uit de voorgaande delen ingenieus en met gevoel voor timing op zijn plaats en wrgt voor een spectaculaire ontknoping die qua dramatiek niet onderdoet voor een Griekse tragedie.
Door de setting heeft Thorgals vikingverleden en de daarbij behorende scandinavische mythologie tijdelijk plaatsgemaakt voor de Aztekencultuur. Bovendien is de tekenstijl van Rosinski steeds verfijnder geworden door het gebruik van houtskool en gedetailleerde arceringen. De inkleuring is nu niet alleen meer in de nachtscènes (fakkels en blauwig maanlicht) oogstrelend. De spanning tussen historische strip en science-fiction maakte Thorgals verhalen zo origineel en bijzonder. Toen de geschiedenis met het sterrenvolk afgesloten was, bleef alleen de vikingtijd over. Hierdoor zijn de verhalen na de trilogie veel eenvoudiger en is een groot deel van het mysterie verdwenen. Je vraagt je dan ook af waarom Thorgal niet gewoon lekker op zijn eilandje hout mocht hakken en tevreden met zijn gezin bij het haardvuur kon mijmeren over vroeger.

Gerard Zeegers