Watchmen deel 1 t/m 6
Gibbons & Moore

Uitg. Baldakijn Boeken; totaal 384 pl.; kleur; slappe kaft

Ooit werden de straten van Amerika schoongehouden door superhelden. Ze zuiverden de steden van het uitschot, het afval van de aarde. Maar de superhelden werden oud en een nieuwe generatie moderne helden volgde hen op. Zij zetten het werk voort en bevochten de vijanden van de wet, hun wet. Geleidelijk dringt zich bij de bevolking de vraag op wie de superhelden eigenlijk controleert. Who watches the watchmen? Een nieuwe, federale wet wordt ingesteld. De superhelden mogen niet langer naar eigen goeddunken het kwaad bestrijden. Ze treden in overheidsdienst of gaan met pensioen. Alleen Rorschach legt zich er niet bij neer. De gemaskerde wreker zet zijn kruistocht voort. Want de wereld staat in brand. De Derde Wereldoorlog staat op het punt van uitbreken. Iemand moet toch iets doen? Wanneer oud-collega The Comedian wordt vermoord, ziet Rorschach de zin van zijn missie bevestigd: iets of iemand is op de voortnalige superhelden uit. Een complot?

Watchmen

Dit is de rode draad van de beste comic-serie die de Amerikaanse markt ooit zag. Vergeet het geploeter van menig comic-scenarist die vruchteloos probeert op geloofwaardige manier een twijfelende superheld op middelbare leeftijd neer te zetten. Vergeet de krampachtige wijze waarop stripauteurs een 'moderne' superheldenstrip proberen te maken met geschilderde pagina's, gezochte verhalen en voorspelbare karakterontwikkeling. Watchmen is niets van dit alles.

Scenarist Alan Moore en tekenaar Dave Gibbons hebben een volkomen geloofwaardige wereld geschapen. De wereld zoals die nu zou kunnen zijn, waarin de geschiedenis op logische wijze anders is verlopen. Een wereld van mensen en niet van stripfiguren. De rode draad van het verhaal dient niet alleen om dat menselijke aspect van de vertelling te ontwikkelen, maar ook als basis voor tientallen synchrone verhaallijnen. Deze grijpen op natuurlijke manier in elkaar, zonder dat de compositie ergens geconstrueerd verkomt.

De strip is vergeven van (verborgen) symboliek en verwijzingen naar de ontknoping van het verhaal, zonder dat dit ook maar ergens stoort. De ontknoping zelf is ronduit ziek. Door de geniale constructie van de auteurs, maar meer nog door de wrangheid van het drama. Een maar al te geloofwaardige wrangheid. Het is al eens eerder gezegd: Watchmen maakt iedere andere superhelden-comic overbodig. Helaas is daar nog niet iedereen van doordrongen.
Hans van Soest