Trage perfectie: Vittorio Giardino

,,Een verhaal maken vanaf de andere kant van de grens. Toen die grens nog bestond." Dat gaf Vittorio Giardino enkele jaren geleden aarzelend als reden waarom hij Jonas Fink maakte. Deze uitspraak is ook van toepassing op veel van zijn andere verhalen. Steeds probeert de Italiaan zich een beeld te vormen van de wereld die achter een onoverbrugbare grens ligt.

Voor Jonas Fink dat in het naoorlogse Praag speelt, is deze grens het IJzeren Gordijn. In het geval van Max Fridman, de strip waarmee Giardino in 1982 doorbrak en die de opkomst van het fascisme in de jaren dertig als achtergrond heeft, wordt de grens gevormd door de Tweede Wereldoorlog. Ook deze periode kent Giardino (geboren op 24 december 1946 in Bologna) alleen maar van horen zeggen. En behalve de geografische en de historische grens is er nog een derde scheidslijn die in Giardino's werk vaak terugkeert: het onvermogen van de personages elkaar te begrijpen. Ondanks alle goede bedoelingen blijven anderen altijd vreemden en vallen liefdes en vriendschappen bij het minste of geringste uit elkaar.