|
Weg van de snelweg ,,Op mijn tachtigste nog steeds aanstormend talent" Beginnende stripmakers belanden vrijwel nooit meteen op de snelweg naar roem, poen en het grote publiek. Bijna iedereen gaat van start op een van de talloze zijwegen. Elke twee maanden maken de meest veelbelovenden een tussenstop op de Acacialaan. Sinds december 1994 is de Acacialaan uitgegroeid tot een vaste pleisterplaats in ZozoLala. Een vertrouwd rustpunt waar totaal uiteenlopende werelden aan elkaar raken: het rauwe grappenspervuur van Lectrr en de intieme beelden van zijn autobiografische tegenpolen, het visueel avontuur van Stefan van Dinther versus de funny animal-nostalgie van Stefan de Groot, het zware gothic drama van Marcel de Jong en de opgewekte dwarsheid van Berend J. Vonk... Een duizelingwekkende verscheidenheid, slechts samen te vatten in één woord: gedrevenheid. Het is natuurlijk verleidelijk om op deze plek somber te doen over
het verdwijnen van striptijdschriften als Eppo, Striparazzi en Wordt
vervolgd, waarin jong talent vroeger veelvuldig een kans kreeg. Of over
het praktisch wegvallen van de bijstand als officieuze werkbeurs voor
beginnende tekenaars. Maar dat is te gemakkelijk. Tegenover de bewijzen
dat het vroeger beter was staan nieuwe ontwikkelingen die op het tegendeel
wijzen. De laagdrempeligheid van het internet biedt veel jonge stripmakers
een nieuw podium - hieronder vliegen de www's je om de oren. De site
www.stripster.nl wijst met veel enthousiasme de weg. De eerste kunstsubsidies
voor stripmakers zijn toegekend. Nieuwe striptijdschriften en gratis
dagbladen komen op. De vijftigste Acacialaan gebruiken wij graag als eerbetoon aan al die doorzetters. We vroegen hen hoe zij er nu voor staan. Of hun verwachtingen van destijds zijn uitgekomen. Enkelen tonen nogmaals gretig hun kunnen. Ze kwamen van ver, en ze bleven maar plakken, zoals onze feestelijke cover laat zien. Het definitieve bewijs dat de toekomst van de strip kruipt waar hij niet gaan kan.
|
||
|
meer in ZozoLala 129
|