Joann Sfar lacht om de logica

Is Joann Sfar nu een stripmakende filosoof? Of een filosoferende stripmaker? Zeker is dat de Fransman met strips als Donjon, De kat van de rabbijn en Zwarte olijven indruk heeft gemaakt als een van de meest sprankelende en oorspronkelijke auteurs van dit moment. Maar verder laat Sfar zich, getrouw aan zijn beschouwende natuur, niet zomaar in een hokje stoppen.

Dergelijke hokjes passen toch al niet bij mensen die er zo'n halsbrekend tempo op nahouden als de prille dertiger uit Parijs. In de Franse stripwereld heeft Joann Sfar zich al berucht gemaakt als de stripmaker die nóg sneller kan werken dan het productiekanon Lewis Trondheim. Sfar werkt aan minimaal vijf stripseries tegelijk, daarnaast realiseert hij korte animatiefilms en illustreert hij op uitbundige wijze een reeks klassieke boeken van onder anderen Plato en Voltaire. Oja, hij tekent ook nog elke dag zo'n vier uur lang in de kroeg zijn schetsboeken vol. Zegt hij.

En hij zegt het graag. Want Joann mag graag jongleren met ideeën. ,,Het leven is te kort, er is bij lange na niet genoeg tijd," is zo'n typische Sfar-opmerking. ,,Daarom vertel ik verschillende verhalen tegelijkertijd, zo kan ik meerdere levens tegelijk leiden." Als veellezer en gediplomeerd filosoof verliest Sfar zich gretig in woorden, in een aanstekelijke mengeling van rake observaties, prikkelende bon mots en amusante, soms ook discutabele terzijdes. ,,Ik heb altijd veel boeken gelezen en ben ook tijdens mijn jeugd veel voorgelezen," verklaart Sfar zijn ideeënvloed. ,,Bovendien kom ik uit een nogal religieus, joods gezin, waarin een sterk gevoel voor ironie leefde. We woonden in Nice, waar niet op een woord of een gebaar meer of minder wordt gekeken. Het is rumoerig, levendig, er wordt geschreeuwd en dat spreekt ook uit mijn werk. Mijn personages winden zich op, slaan met hun armen, springen in de lucht."

 
 

meer in ZozoLala 131