Schijnbewegingen

Gregory Charlet zoekt zijn eigen weg

Dit voorjaar verschijnt het tweede deel van Kabbala, het opmerkelijk ambitieuze solodebuut van de jonge Fransman Gregory Charlet (1974). Behendig jonglerend met verschillende verhaalniveaus laat Charlet zijn jonge hoofpersonen zoeken naar een nieuw engagement in hun leven. Een jaar na het verschijnen van deel één, zet de veelbelovende auteur uit Lille opnieuw alles op alles om te bewijzen dat hij heel wat meer kan dan hongerige vampiers tekenen.

Charlets ambities zijn alleen al aan de vorm van de eerste Kabbala af te lezen. Op het omslag prijken geen schreeuwerige titelletters, maar een bescheiden naamsticker. Geen opzichtige kleuren, alleen wat oker en bruin. Geen titelpagina, maar een dromerige, tekstloze proloog. Allemaal tekens van een prettig soort eigenwijsheid. Charlets solodebuut verscheen bij de mainstream-uitgever Dargaud, maar daar lieten ze de jonge stripmaker graag wat dollen met de vorm. Ze hadden gezien dat Charlets dwarsheid imposante scènes kon opleveren. Zoals bij het optreden van de mobiele eenheid tijdens een demonstratie. Daar introduceert Charlet de oproerpolitie met geloofwaardige grimmigheid. Of wanneer de hoofdpersoon van Kabbala in een ziekenhuis weer bij bewustzijn komt. Dat brengt Charlet met zo'n overtuigend beeldritme, dat je als lezer zelf onbewust ook even met je ogen moet knipperen. Het zijn subtiele hoogtepuntjes, die veel goeds beloven voor de toekomst.