Blankets: Een traktaat van de duivel?

Binnenkort verschijnt de Nederlandse vertaling van Blankets van Craig Thompson. Deze autobiografie van 570 pagina's is door Time Magazine uitgeroepen tot de beste strip van 2003. Een mooie beloning voor vier jaar ploeteren.

Craig Thompson wordt geboren op 21 september 1975 in het kleine plaatsje Trevorse City, in de Amerikaanse staat Michigan. Als hij drie jaar oud is, verhuist hij met zijn streng christelijke familie naar een klein dorpje in Winsconsin. Het enige boek dat in huize Thompson als de moeite van het lezen waard wordt beschouwd, is de bijbel. Gedurende zijn jeugd leest Craig Thompson er elke dag trouw één uur lang in. Blankets gaat over deze periode in zijn leven, waarin het christendom als de enige mogelijke waarheid geldt. Behalve met het opdreunen van bijbelverzen houdt de jonge Craig zich ook bezig met tekenen. Na zijn middelbare school wil hij aanvankelijk tekenfilms gaan maken. Op dat moment herontdekt hij strips. "Het was een openbaring dat je met strips tekenen ook je geld kon verdienen. Het idee dat je aan je eigen project kunt werken zonder een radertje in het groter geheel te zijn, trok me erg aan. Het leek me een zeer toegankelijk medium. Iets waar je geen kunstacademie voor nodig had." Thompson gaat toch naar een kunstacademie, maar houdt het na één semester weer voor gezien. "Langer kon ik niet volhouden, want ik moest alles uit mijn eigen zak betalen. Na één semester had ik al een schuld van achtduizend dollar. Bovendien had ik niet echt het idee dat ik er iets leerde. De meeste tijd was ik in een werkplaats bezig met cirkelzagen, of het maken van sculpturen met tandenstokers. Over strips en illustraties werd erg neerbuigend gedaan, het was geen inspirerende omgeving. Ik besefte dat ik beter allerlei rotbaantjes kon aannemen en in mijn vrije tijd aan mijn eigen strips kon gaan werken. Ik vind het echter wel jammer dat ik nooit een opleiding heb gevolgd, al was het alleen maar om een vreemde taal te leren. Dat zou ik graag nog een keertje willen."

Grotemensenwereld
Na zijn teleurstellende ervaringen op de kunstacademie werkt Thompson in een bagle shop en als telemarketeer. Uiteindelijk krijgt hij een baan als vormgever bij een krant en later bij een reclamebureau. In de tussentijd probeert hij het nog als animator, maar laat dit vallen als hij als vormgever voor Dark Horse Comics kan gaan werken. In deze tijd verhuist Thompson naar Portland waar hij aanklopt bij Top Shelf, op dat moment nog een vrij kleine uitgeverij. Top Shelf-uitgever Brett Warnock ziet zijn schetsen en zijn in eigen beheer uitgegeven strips en is gecharmeerd van het aandoenlijke schildpadje Chunky Rice. Thompsons autobiografische strips vindt Warnock te persoonlijk. In plaats daarvan vraagt hij Thompson een verhaal te maken over Chunky Rice. "Goodbye, Chunky Rice zou eerst een mini-comic worden. Gedeeltelijk door de aanmoedigingen van Warnock groeide het boek uit tot een groter geheel. Omdat ik wist dat ik een uitgever had, kwamen er steeds meer pagina's bij en voordat ik het wist, werd het een strip van 120 bladzijden." Thompson werkt in de avonduren aan Goodbye, Chunky Rice, overdag verdient hij zijn brood als vormgever voor Dark Horse. Na anderhalf jaar ploeteren is zijn boekdebuut een feit. De strip gaat over Chunky Rice die de wijde wereld in trekt, terwijl zijn boezemvriendinnetje thuis achterblijft. Goodbye, Chunky Rice is een subtiel verhaal over verlangen en verlaten worden, dat lovende kritieken krijgt. Blankets is in een veel lossere stijl getekend. Hoewel de twee strips totaal verschillend zijn, zijn er ook overeenkomsten. "Ik wil elk boek een ander gevoel en stijl meegeven. Je kunt het vergelijken met de cd's van Beck, een van mijn favoriete muzikanten. Elke cd van hem klinkt anders dan de vorige. Goodbye, Chunky Rice en Blankets lijken op elkaar wat betreft de overpeinzingen, veranderingen, verlangen en het verlaten van vrienden. De natuur speelt in beide een prominente rol: de oceaan in Goodbye, Chunky Rice en het sneeuwlandschap in Blankets. Bovendien zijn het allebei liefdesverhalen, waarin de hoofdpersonen breekbare tieners zijn die opgeslokt worden door de wereld waarin ze leven. Ze voelen zich geïntimideerd en zijn zich onbewust van de ‘grotemensenwereld'. Grafisch zijn de boeken echter totaal anders. Goodbye, Chunky Rice is getekend in een funny animal-stijl, terwijl Blankets realistischer is en veel losser geïnkt. Ik weet dat ik uiteindelijk altijd hetzelfde verhaal vertel, toch hoop ik dat ik genoeg variatie kan aanbrengen, zodat het interessant voor de lezer blijft."