Acacialaan: Stijn Gisquière

"Het doet pijn tussen zoveel mensen. Ik kom liever 's avonds buiten. Als de straten verlaten zijn." Zo begint Paradijs op aarde, het ingetogen debuut van de Vlaming Stijn Gisquière (1975).

Denk nu niet dat de jonge Gentenaar zelf mensenschuw is. Hij mag zichzelf dan omschrijven als "geen podiumbeest", meteen daarop moet hij hartelijk grinniken. Gezonde zelfspot - en gelijk de verklaring waarom hij niet zoals zijn vriend en collega Lectrr aan stand-up comedy doet. Maar Stijn Gisquière komt dus graag buiten. Hij is reislustig en geeft een avondcursus stripmaken aan de kunstacademie van Gent. Wel is het zo dat de personages in Paradijs op aarde nerdy anti-helden zijn. Mensen voor wie het leven eigenlijk een maatje te groot is. "Het eerste album maakt nogal een zwaarmoedige indruk," geeft Gisquière toe. Daarom werkt hij momenteel aan een vervolg. Hij heeft genoeg ideeën voor een tweede boek, waarin hij de tobberige personages uit Paradijs op aarde een luchtiger draai wil geven. "Uiteindelijk wil ik korte verhalen vertellen over alledaagse mensen met alledaagse problemen. Een beetje zoals in de Vlaamse televisieserie In de gloria: met gevoel voor ironie, maar tegelijk aan de ironie voorbij."