Akira: Filosofie en voortdenderende actie

In de jaren tachtig besteedde de Japanse auteur Katsuhiro Otomo tien jaar van zijn leven aan Akira. Een epos, dat uiteindelijk zes delen en bijna tweeëntwintighonderd pagina’s zou omvatten. Vijftien jaar later is het verhaal weliswaar door veel mensen gelezen, maar laat een grote groep potentiële liefhebbers het nog altijd links liggen. Een intimiderend aantal pagina’s, een oordeel op basis van de gelijknamige tekenfilm, vooroordelen omtrent manga, of problemen met vertaalde uitgaves schieten te binnen als mogelijke oorzaken. Spijtig genoeg, want het boek leest als een trein, heeft aanzienlijk meer te bieden dan de verfilming en kent een universeel karakter dat ook lezers buiten Japan aan weet te spreken. En sinds kort zijn ook te dure, onvoltooide of onvolledig gepubliceerde vertalingen geen excuus meer. Deze winter brengt Glénat het laatste deel op de markt van de zeer vriendelijk geprijsde Nederlandstalige uitgave. Aanleiding om Otomo’s meesterwerk alsnog onder de loep te leggen.

Het is moeilijk om in een paar woorden te omschrijven waar Akira over gaat. Het boek is namelijk een vervlechting van meerdere verhaallijnen, met elk haar eigen thema’s en personages. Geloofwaardige personages bovendien, die allen vanuit een persoonlijke motivatie een plek opeisen binnen het verhaal. Het vertelperspectief verspringt voortdurend van de één naar de ander. Dat maakt het verhaal complex. Otomo kiest er daarom voor om de verhaallijnen en bijbehorende personages stapsgewijs te introduceren. Een bijkomend voordeel is de immer oplopende spanning, waardoor het verhaal zes dikke delen lang geen moment verslapt. Behalve complex, maakt het wisselend perspectief Akira ook levendig en boeiend. Humor, spanning, spiritualiteit, ontzetting, rebellie en maatschappijkritiek wisselen elkaar in hoog tempo af. Akira is al die verhaallijnen, thema’s, personages en emoties bij elkaar. Voor zover er een rode draad te ontdekken valt, dan is dat de geschiedenis van Tetsuo. Het is zijn verhaal dat als kapstok dient voor alle andere verhalen.

 
 

meer in ZozoLala 139