| |
Tobias
Tak is terug
Opeens is Tobias Tak weer
helemaal terug in de stripwereld. Na publicaties in het tijdschrift
Talent, eind jaren zeventig, hing hij zijn tekenpen aan de wilgen en
wijdde hij zich aan tapdansen en choreografie. Hij vertrok naar de VS
en leerde daar tappen in de Cotton Club. Sindsdien woont en werkt hij
vooral in Londen. Sinds een paar jaar maakt hij weer strips en timmert
hij stevig aan de weg.
"Ik bleef altijd wel tekenen, maar ik had geen tijd om er echt
iets mee te doen. Tot mijn zus, die een 'echte kunstenaar' is, me vroeg
of ik een strip wilde maken voor het kunstboek Wormhole. Daar kreeg
ik heel goede reacties op en inmiddels ben ik alweer twee jaar full-time
aan het tekenen."
Taks werk lijkt op weinig andere, hedendaagse strips. Het is nog het
meest te vergelijken met Amerikaanse underground zoals de drukke stijl
van Gary Panter. Tak is zich bewust van het feit dat zijn strips er
vreemd uitzien en aanvankelijk was hij daar onzeker over: "Ik heb
strips al die tijd wel bijgehouden en weet dat alles tegenwoordig erg
grafisch is. Ik werk juist veel met arceringen en ben beïnvloed
door Winsor McCay, Jeroen Bosch en iets recenter, Kaz. Maar mensen moedigden
me aan en vertelden me dat mijn werk een goede undergroundsfeer uitstraalt
en dus richt ik me nu ook vooral op de Amerikaanse markt."
Taks tweede carrière gaat blijkbaar van een leien dakje, want
hij publiceerde al een album (Upside down) dat werd gedistribueerd door
Top Shelf, en twee korte verhalen in respectievelijk de benefietbundel
Legal action comics 2 en het tijdschrift Blood orange 4. Een nieuw boek
van 68 pagina's, getiteld The ninth gate, is alweer bijna af, maar daarvoor
zoekt Tak nog een uitgever.
Net als in het hiernaast gepubliceerde verhaal bevat The ninth gate
surrealistische sprookjes met als hoofdpersonen Gaboen en Slijntje (in
de Engelse strips Shlenzy). "Die personages teken ik al sinds ik
acht ben. Mijn ouders wilden niet dat ik strips las, dus ging ik ze
zelf tekenen. Shlenzy is overduidelijk gebaseerd op Marlene Dietrich
en ik gebruik vaker acteurs uit oude films. In Gardenia (verhaal in
Blood orange) herken je waarschijnlijk Robert Mitchum."
De publicaties lijken soepeler te zijn verlopen dan het in werkelijkheid
ging. "Soms gaat het vanzelf zoals de publicatie in Legal action
comics 2. Die mensen hadden weer het verhaal in Wormhole gezien, waarvoor
ik door mijn zus werd gevraagd. Van Top Shelf kreeg ik in eerste instantie
geen reactie, maar als je het blijft proberen, lukt het uiteindelijk
wel. Misschien raakt het onderop een stapel, want na drie keer opsturen
reageerden ze opeens erg enthousiast en zagen ze er wel iets in."
Gerard Zeegers
|
|