Marcel Ruijters: '"Het lijkt wel of clichématigheid in is tegenwoordig"'

Met Sine qua non laat Marcel Ruijters weer eens van zich horen. De koning van de mutanten en rottend vlees heeft zich in zijn nieuwste boek gestort op de Middeleeuwen. In acht korte verhalen schetst hij een wereld waarin naïeve nonnetjes het moeten opnemen tegen heidense boswezens, alruinmannetjes, manticora's en andere fabeldieren. De bloederige confrontaties die het oeuvre van Ruijters kenmerken, worden in Sine qua non opgevrolijkt met Latijnse citaten en aanroepingen die aan het eind van het boek worden uitgelegd.

Waar komt je voorliefde voor Latijnse liturgie vandaan?

""Nou, in ieder geval niet van mijn Limburgse achtergrond. Ik ben nooit misdienaar geweest, of zo. Ik kom uit een ongelovig gezin. Wel heb ik in Sittard een paar jaar een atelier gehuurd in een oud klooster. Mijn medehuurders geloofden oprecht dat het er spookte en dat ze de nonnetjes nog konden horen. Maar ik ben wel altijd gefascineerd geweest door de katholieke beeldcultuur: veel groteske, bloederige afbeeldingen! Dan ben je bij mij aan het goede adres.