Peter Pan: een vlucht in onvolwassenheid

Peter Pan, de jongen die niet volwassen wilde worden is een creatie van de Engelse toneelschrijver James Matthew Barrie. De jonge held bezit niet alleen de eeuwige jeugd, maar ook het eeuwige leven. Hij is het onderwerp van talloze adaptaties. Pan speelt een hoofdrol in de gelijknamige tekenfilm van Walt Disney en keert in levenden lijve (en volwassen) terug in Spielbergs film Hook. In een tijdsbestek van veertien jaar heeft de Fransman Régis Loisel zijn versie van de eeuwige jongen in stripvorm vastgelegd. Bijna twee jaar nadat de stripmaker zijn werk voltooide, is nu eindelijk het zesde en laatste deel in een Nederlandse vertaling verschenen.

Van alle bewerkingen die van de avonturen van Peter Pan zijn gemaakt, is de strip van Loisel ontegenzeggelijk de meest duistere. Dat is verwonderlijk. Meer dan door het oorspronkelijke toneelstuk van de Britse romanticus, heeft Loisel zich namelijk laten inspireren door de traditioneel mierzoete versie van Disneys tekenstudio's. Pas nadat hij de tekenfilm had gezien, verdiepte hij zich in de oorspronkelijke toneeltekst. Loisel gebruikt het woord inspiratie zeer nadrukkelijk. Hij is zo vrij met het materiaal omgegaan dat bijna van een nieuw verhaal gesproken kan worden. "Ik heb me volledige vrijheid gepermitteerd. Barrie vertelt zijn verhaal zeer anekdotisch. 'Peter Pan deed dit, Peter Pan deed dat.' Het hoe en waarom blijft volstrekt onduidelijk. Nergens wordt verteld hoe de wekker in de krokodil komt of hoe kapitein Haak zijn hand precies is kwijtgeraakt. Ik wilde die voorgeschiedenis duidelijk maken. Mijn verhaal over Peter Pan eindigt, waar dat van Barrie begint."