Hanco Kolk: Te weinig tijd om alles nog te kunnen doen

Over zijn overspannenheid die hij beschreef in Retraite is Hanco Kolk inmiddels weer heen. "Ik heb het misschien nog wel drukker dan voor die periode," blikt hij terug. Na jaren werkt hij weer aan een nieuw deel van Meccano, Container, dat dit keer eerst in afzonderlijke comics wordt voorgepubliceerd. Het vierde deeltje is inmiddels klaar. "Er is nog zoveel wat ik wil doen, maar ik heb inmiddels een leeftijd waarop je moet erkennen dat dat niet meer allemaal kan."

"Na Schlager, het vorige album van Meccano, moest ik onthaasten," antwoordt Kolk op de vraag waarom het nieuwe deel zo lang op zich heeft laten wachten. "Het was een behoorlijke bevalling geweest. Ik had een eerste versie van dat verhaal na twintig pagina's weggegooid omdat ik vast liep en ben toen opnieuw begonnen. In die zelfde periode begonnen Peter de Wit en ik ook met onze dagstrip S1ngle, wat een hoop tijd opslokte. Al met al heb ik lang gezocht naar het juiste verhaal voor het vierde deel. Ik had een aantal synopsissen klaarliggen. Die van Container was eigenlijk al vijf jaar af: twee mensen die elkaar bedriegen en beiden proberen iets in stand te houden wat er helemaal niet is. Vervolgens moest ik de juiste vorm vinden waarin ik dat kon gieten. In 2004 heb ik de eerste pagina getekend en ook nu ben ik een paar keer opnieuw begonnen. Ik moest er gewoon de tijd voor nemen, want als ik niet de juiste vorm voor het verhaal zou vinden, zou het dood bloeden."

Wordt die worsteling die je steeds doormaakt bij het maken van een nieuwe Meccano veroorzaakt door het enorme succes van het eerste deel?

"Niet in de zin dat ik vind dat ik dat deel moet overtreffen of dat ik mezelf steeds weer moet bewijzen. Wel omdat ik niet een nieuwe Beauregard wil maken. Elk deel moet verschillend zijn, zowel wat tekenstijl als verhaal betreft. Ik wil steeds iets nieuws voor mezelf verkennen, elk deel is voor mij een nieuw begin. En aan het eind van het verhaal moet ik tevreden zijn. Dat ben ik tot nu toe na elk album geweest.
Als ik een oud verhaal van Gilles de Geus van vijfentwintig jaar geleden herlees, zie ik dat het barstensvol fouten zit. Maar zo moet je eigenlijk ook niet naar je werk kijken: dat was gewoon het beste wat ik op dat moment kon. En zo is het ook met Meccano. Ik hoef het voorgaande album niet zo nodig te overtreffen; ik wil het beste doen wat ik op dit moment kan, mezelf uitdagen. Meccano is geen commercieel project waarbij ik bepaalde verkoopaantallen moet halen. Het is een artistieke uitdaging die ik mezelf stel."