Nausicaä van de vallei van de wind
Hoe een groot animator zijn beste werk wist te vertellen in een strip

Het is bekend dat verworvenheden als kompas en boekdrukkunst in het Verre Oosten werden uitgevonden, lang voor wij Europeanen er aan toe kwamen. In tegenstelling tot de vele eeuwenoude cultuurgoederen die Japan rijk is, zijn manga en ook animé echter tamelijk jong: ze zijn geïnspireerd op het werk van Walt Disney. Voor de vorming en popularisering van deze genres staan twee grootmeesters garant. De grondlegger van de moderne manga Osamu Tezuka (1928 - 1989) is nog niet zo lang dood. Met name dankzij de recente Nederlandstalige uitgave van Boeddha is zijn ster hier rijzende. Hoog tijd dat Tezuka's evenknie in de animatiewereld, Hayao Miyazaki (1941), datzelfde overkomt. Zijn animé Spirited away bereikte ondanks de vele filmprijzen wereldwijd, slechts de status van cult hit in de Lage Landen. Ironisch genoeg zou het een manga kunnen zijn, die Miyazaki's verdiende doorbraak alsnog weet te bewerkstelligen.

Miyazaki's werk wordt wereldwijd geroemd. In Japan is Spirited away de best bezochte film aller tijden en bestaat de top drie van best bezochte tekenfilms volledig uit werk van zijn hand (naast Spirited away zijn dat respectievelijk Princess Mononoke en Howl's moving castle). Maar Miyazaki's roem komt niet alleen voort uit box office hits en prestigieuze prijzen. Zijn Future boy Conan was de eerste moderne Japanse animatiefilm met behalve een tekenstijl die afweek van die van Disney, ook een verhaal dat interessant was voor zowel kinderen als volwassenen. De serie Lupin III, die hij na drie afleveringen overnam, was de eerste animé die zich met name op volwassenen richtte. En met Nausicaä van de vallei van de wind creëerde hij de eerste animé die - tegen alle toenmalige trends in - draaide om maatschappelijke en ecologische thema's.