Reinhart: Elegant gekkenwerk

Met Het vlindernet leverde Reinhart Croon (1971) dit voorjaar een opmerkelijk debuutalbum af: een sprookjesachtige politieke thriller in vederlichte penseelstreken. Een ambitieuze eerste strip van een beheerste Noord-Europese illustrator op zoek naar Zuid-Europese zwier.

Hoofdpersoon van Het vlindernet is de jonge schildersgezel Just. Hij haalt een nacht door om een portret op tijd af te krijgen, maar als Just uitgeput de laatste penseelstreek op het doek heeft gezet blijkt de opdrachtgever van de aardbodem verdwenen. Intussen is zijn woonplaats in de ban van verkiezingen voor een opvolger van de populaire burgemeester Vlinder. Op zoek naar de spoorloze opdrachtgever (die zijn schilderij nog moet betalen) belandt de jonge schildersgezel midden in de spotlights van het verkiezingscircus.

Macht
"Ik wilde strip maken over macht," vertelt Reinhart over Het vlindernet. "Over de relatie tussen geld en macht. Over de manier waarop macht zichzelf in stand houdt en versterkt - ook al lijkt alles er in eerste instantie heel democratisch aan toe te gaan." Met de publicatie van Het vlindernet is Reinhart nog niet met zijn onderwerp klaar. Hij heeft nog ten minste twee vervolgdelen in petto: een over macht en religie, en een over macht en de media.
Het basisidee van Het vlindernet stamt uit 2001. Toen schreef Reinhart - na een baan als graficus bij het ter ziele gegane Vlaamse televisieweekblad Bonanza dan net werkzaam als zelfstandig illustrator - een stripscenario. Inspiratiebron was de historische roman De schreeuw van Katelijn over twee protestantse vrouwen die in de 16e eeuw levend werden begraven op de Grote Markt van Reinharts geboortestad Leuven. Aanvankelijk had de schildersgezel Just slechts een bescheiden bijrol, maar al gauw merkte Reinhart dat Just steeds meer op de voorgrond drong. Al schrijvend kwam het personage Just als vanzelf steeds meer centraal te staan en veranderde het 16e-eeuwse Leuven in een naamloze grote stad, die in de verte aan Brussel doet denken.

Universeel
"Ja, de uitgeefster van Bries dacht ook dat Het vlindernet in Brussel speelt. Toch is dat niet zo," grinnikt hij. ,,Eigenlijk is de setting van Het vlindernet een raar soort anachronisme: er rijden koetsen over straat en Just is een klassieke schildersgezel, maar tegelijk razen er auto's door de stad, flikkeren er neonreclames en rinkelen er mobiele telefoons. Ik wilde laten zien dat er tussen de verschillende tijdvakken meer overeenkomsten dan verschillen bestaan." Door die universele aanpak doet Het vlindernet eerder denken aan een eigentijds sprookje dan aan een spijkerharde thriller.

Zwier
Het sprookjesachtige karakter van Het vlindernet spreekt ook uit de luchtige poëtische stijl waarin Reinhart zijn strip op papier heeft gezet. Hij geeft Justs zoektocht en de politieke machinaties op de achtergrond weer in lichte streepjes en heldere ronde vormen, die de lezer uitnodigen rustig bij de elegante plaatjes stil te staan. Het is een soort uitgebeende variant op Hergés klare lijn, die eerder doet denken aan de grotestadspoëzie van François Avril en de geraffineerde relatiekomedie Meneer Johan van Dupuy en Berberian, dan aan standaard stripthrillers als I.R.$. of XIII. "Mensen als Avril en Petit-Roulet en vooral de Spanjaard Javier Mariscal zijn belangrijke invloeden voor mij," beaamt Reinhart. "Het zijn tekenaars die proberen met een enkele lijn zo veel mogelijk te zeggen. Ze zoeken naar eenvoud, maar tegelijk ook naar een zekere elegantie: zuidelijke zwier in een strakke klare lijn." De Vlaamse dertiger herinnert zich nog goed wat voor impact de strip De gebroeders Adamov van Loustal en Charyn op hem had toen hij grafiek studeerde in Brussel: "Loustal gebruikt in die strip een heel uitgepuurde stijl, die meteen herkenbaar is. Het was alsof er een nieuwe wereld voor me openging."

Verrijking
Met Het vlindernet heeft Reinhart Croon de smaak van het stripmaken te pakken gekregen. Dankzij een werkbeurs van het Vlaams Fonds voor de Letteren kon hij als jonge vader en zelfstandig illustrator (voor o.a. de bladen Libelle en Goed gevoel) zijn strip uitwerken zonder zijn vrouw en kinderen in een financieel zwart gat te storten. Inmiddels heeft hij ook een humoristische krantenstrip met als werktitel Hunkerbunker in voorbereiding. Het stripmaken is naast zijn vaste illustratiewerk een verrijking, vindt Reinhart. "Bij strips kun je grafisch wat losser werken. Bovendien kun je - meer dan bij illustraties in opdracht - je eigen verhaal vertellen." Toch moet je zo'n nieuwe stripreeks wel erg graag willen opstarten, verzucht hij. "Stripmaken is ongelooflijk arbeidsintensief." Lachend: "Eigenlijk is het gekkenwerk. Zelfs met zo'n beurs is zo'n strip gekkenwerk."
Toon Dohmen