|
De stripspeciaalzaak in de tegenaanval Veel stripspeciaalzaken hebben de afgelopen jaren de deuren gesloten. Door de economische recessie in Nederland moesten veel kopers de hand op de knip houden. Dat, gecombineerd met het vergrijzende lezerspubliek en de afnemende marges die distributeurs en uitgevers de middenstanders gunnen, maakte het moeilijk voor veel zaken om door te gaan. Maar het is tijd voor optimisme, vindt Ina Volmer, eigenaresse van De Noorman in Arnhem (ooit de eerste winkel die ZozoLala verspreidde). „Het is geen crisis in stripland. De winkels die het de afgelopen jaren gered hebben, redden het ook nu wel, denk ik. De markt trekt weer aan. Mensen geven weer meer geld uit. En uitgevers zijn erg actief. Er verschijnen meer titels dan ooit. Door het grotere aanbod en doordat mensen weer meer te besteden hebben, kan de omzet weer stijgen.” Daarmee is het echter niet alleen hosanna voor de stripwinkeliers. Want hoewel de omzetten misschien weer iets stijgen, de winsten staan wel onder druk. Veel distributeurs en uitgevers gunnen de stripspeciaalzaken namelijk een steeds kleiner percentage van de verkoopprijs. In sommige gevallen zijn die percentages zelfs gehalveerd. „Zo kun je geen winkel draaiende houden,” aldus Volmer. Daar komt bij dat vooral kleinere zaken veelal zelf moeten opdraaien voor de verzendkosten van de albums. Veel uitgevers brengen die kosten bij de winkelier in rekening wanneer die onder een bepaald bedrag aan bestellingen plaatst. „Vroeger speelde dat probleem niet zo,” vertelt Volmer. „Toen werd vrijwel alles verspreid door Het Raadsel. Maar tegenwoordig is de distributiemarkt enorm versnipperd. Voor het ene album moet je daar zijn, voor een ander weer niet. Vooral voor kleinere zaken is het heel lastig om boven de grens uit te komen waarboven ze de distributiekosten kwijtgescholden krijgen. Daar komt bij dat bijvoorbeeld Casterman en Dupuis vroeger magazijnen in Nederland hadden, waardoor de verzendkosten toen lager waren.” Sommige distributeurs lijken überhaupt minder geïnteresseerd in de kleinere winkels. Grote boekenketens worden vaak bevoordeeld boven de onafhankelijke stripspeciaalzaken. Zij kunnen makkelijker een vuist maken om grotere marges af te dwingen en krijgen vaak als eerste nieuwe titels van populaire stripreeksen aangeleverd. Voor veel stripspeciaalzaken is de maat nu echter vol. Zij hebben besloten de handen ineen te slaan en gezamenlijk te gaan onderhandelen met distributeurs die beknibbelen op de percentages. Een aantal jaren geleden bestond er nog een brancheorganisatie van stripwinkeliers. Die is echter een stille dood gestorven. Het nieuwe initiatief is veel informeler, aldus Volmer die een van de initiatiefneemsters is. „Zo'n dertig winkels werken mee. Allemaal hebben we het gevoel dat er iets moet gebeuren. Veel distributeurs en uitgevers doen maar raak.” Behalve de krimpende marges en stijgende verzendkosten, kampen stripwinkels ook met een afkalvend koperspubliek. „De traditionele groep verzamelaars vergrijst,” weet Volmer, die al meer dan 25 jaar als winkelier actief is. ,,Strips krijgen wel meer aandacht in de media, maar de mensen die daardoor naar de stripwinkel komen, zijn geen echte liefhebbers. Zij komen bijvoorbeeld Matena's Kort Amerikaans kopen omdat ze er wat over gelezen hebben, maar kijken verder niet rond naar de rest van het aanbod in de winkel.” Winkeliers moeten zich aanpassen aan de veranderende smaak van het publiek. Volmer: „Er komt nog steeds veel jeugd in de winkel. Maar die is vooral geïnteresseerd in manga. Winkeliers die daar in hun zaak niet een schap voor vrijmaken, blijven stilstaan.” Reacties van harte welkom! Alle reacties tot dusver zijn hier te lezen. KADER: Versnipperd distributieland Het aantal stripdistributeurs is vooral in Nederland de laatste jaren fors gegroeid. De belangrijkste zijn: In Nederland: In Vlaanderen:
|
||
|
|