Het eiland Bourbon 1730: piratenstrip of pamflet?

Lewis Trondheim is een man met twee gezichten. Bij het grote publiek staat hij vooral bekend om zijn humoristische werk. Series als Donjon en Kobijn zijn feestjes op papier vol onbekommerd loltrappen. Maar Trondheim zelf is een verstokte zwartkijker. Dit blijkt uit zijn autobiografische strip Net echt , maar ook uit recent werk als Buitenaards en UFO , waarin de humor duidelijk een duister trekje heeft gekregen. Trondheims teleurstelling in de mensheid gaat zelfs zo ver dat hij het tekenen enkele jaren geleden voor gezien hield. Voor het scenario van Appollo (Olivier Apollodoros) wilde hij echter een uitzondering maken.

Er zijn twee dingen die direct opvallen aan Het eiland Bourbon 1730. Het betreft een piratenverhaal en het bevat geen grappen. Dat laatste komt niet door gebrek aan inspiratie, maar omdat het een serieus verhaal is. Zo serieus zelfs, dat er 270 pagina's lang vooral wordt gepraat en de auteurs achterin ook nog eens een historische verantwoording hebben opgenomen. Het piratenthema komt hierdoor in het gedrang. Er komt geen enterhaak, kanonschot, of zwaardgevecht in het boek voor. In tegenstelling tot wat je misschien zou verwachten doet dat geen afbreuk aan het verhaal. Sterker nog, het maakt het juist des te interessanter. Maar om dat te ontdekken moet je het wel op een andere manier lezen.