|
Gregorius Nekschot: 'Humor boezemt fundamentalisten angst in' De vorige cartoonbundel van Gregorius Nekschot baarde opzien. De distributeur weigerde bij voorbaat het album Misselijke grappen te verspreiden om de inhoud ervan: grappen over vooral de islam. Toen zijn tweede bundel Nekschot schiet door afgelopen januari van de persen rolde, wist de auteur nog niet of die dit keer wel in de boekhandel terecht zou komen. „Het tekent de huidige cultuur in Nederland: iedereen is bang.” Het interview met de man achter het pseudoniem Gregorius Nekschot vindt plaats via de telefoon. De cartoonist hecht zeer aan zijn anonimiteit. „En niet voor niets,” licht hij toe. „Ik ben me bewust van de risico's die ik loop door mijn cartoons. Er zijn genoeg voorbeelden van critici van de islam die dat met hun leven hebben moeten bekopen.” Je pseudoniem dateert al van voor de Deense cartoonrellen en de moord op Theo van Gogh. „Ik ben me al langer bewust van het gevaar dat ik loop. Ik heb me verdiept in de islam en weet hoe snel sommige moslims zich beledigd kunnen voelen. Ik heb de luchthartigheid van Theo van Gogh nooit begrepen. Hij dacht dat niemand hem wat zou maken, dat het wel los zou lopen. Niet dus. Ik heb de juiste inschatting gemaakt door anoniem te blijven, zo blijkt achteraf. Helaas hebben anderen de prijs betaald voor hun naïviteit. Al sinds de fatwa over schrijver Salman Rushdie is duidelijk dat je niet zomaar iets mag vinden over de islam. Destijds las ik het boek Among the believers van V.S. Naipaul. Hij wees al op een manier van denken bij sommige fanatici die ons in het Westen vreemd is. Het is dom om daar luchthartig over te doen. Toen ik begon met tekenen, vond iedereen het overdreven dat ik een pseudoniem gebruikte. Inmiddels niet meer.” |
||
| meer in ZozoLala 158
|