Jacques Martin, de carrière van een perfectionist

Onlangs hing de inmiddels hoogbejaarde Jacques Martin zijn tekenpen definitief aan de wilgen. Hoewel veel van de door hem geschapen reeksen nog doorlopen, heeft hij er nauwelijks nog bemoeienis mee. In de loop van zijn lange carrière is er veel over Martin geschreven. Veel aandacht ging daarbij uit naar de historische achtergronden van vooral de serie Alex. Het is een aspect van zijn werk dat alle aandacht verdient, tenslotte is het bewonderenswaardig hoe Jacques Martin er telkens weer naar heeft gestreefd om de tijd waarin zijn verhalen zich afspelen zo getrouw mogelijk weer te geven. Minder aandacht was er voor Martins bronnen, zijn invloeden en de ontwikkeling van zijn vertelkunst. En dat terwijl Martin in de eerste plaats strips is gaan maken vanuit de behoefte om verhalen te kunnen vertellen: „Ik behoor met Hergé en Jacobs tot de generatie die het tekenen meester zijn geworden om verhalen te kunnen vertellen. Het was niet het tekenen dat ons boeide, het waren de verhalen,” zegt hij.

Vanaf de jaren zestig heeft Jacques Martin zich laten kennen als een belangrijke en productieve scenarist, die ongehinderd door modes en trends of een verandering van het striplezende publiek zijn eigen weg volgt. Zijn werk heeft invloed gehad op meerdere generaties stripmakers die de geschiedenis als inspiratiebron hebben, zoals André Juillard. In deze en in de komende ZozoLala gaan we wat dieper in op zijn oeuvre.