Yslaire is de romantiek voorbij

Het eerste deel van XXe ciel.com van Yslaire was vorig jaar een van de indrukwekkendste strips die in het Nederlands werd uitgebracht. Als alles volgens schema is verlopen, moet inmiddels het tweede deel van de reeks in het Frans zijn verschenen. Als het goed is tenminste, want dit had een jaar geleden ook al gebeurd moeten zijn. Zelf blijft Yslaire (Bernard Hislaire, 1957) er stoïcijns onder. ,,Het probleem is nu eenmaal dat ik het allemaal alleen doe,'' reageert hij droogjes.

Yslaire is moe. De inrichting van een tentoonstelling, de deadline voor deel twee van XXe ciel.com, het werk aan de internetsite en een cd-rom van dit multi-mediaproject, uitputtend overleg met de gemeente over de schilderingen van zijn hand in het Brussels centraal station, de zorg voor zijn kinderen en de voorbereidingen op een nieuw deel van zijn succesreeks Samber trekken een wissel op zijn nachtrust. ,,Ik denk dat ik morgenmiddag tussen drie en vijf aan tekenen toe kom'', verzucht hij.

Diep voorovergebogen in een fauteuil gaat hij in op de vragen, het bovenlichaam zwaar leunend op zijn onderarmen. Buiten valt de avond over de wijk St. Gillis. In de verte is vanaf deze hoogte nog net de torenspits van het stadhuis te zien, met het beeld van aartsengel Michael dat ook in XXe ciel terugkeert. Dit is de praktijk van Yslaire's vrouw, de psychoanaliste Laurence Ehrlich, de plek waar de strip is ontstaan.
,,Ik wilde wat anders doen dan ik tot voorheen had gedaan. Strips maken is leuk, maar vooral het begin van het proces. Naarmate je langer bezig bent met het uitwerken van je ideeën, wordt het plezier steeds minder. Ik zocht naar een manier waarin ik het concept kon loslaten van eerst een scenario schrijven en daarna uitwerken. Ik zocht naar een artistiek experiment. Daarom heb ik mezelf een paar maanden vrij gegeven om tekeningen te maken en teksten te schrijven. Dat was het. Ik had nog geen idee waar het over moest gaan, of er een lijn in zat en hoe ik het ooit tot een geheel zou kunnen smeden.
Ik kreeg het idee van een stervende engel die per e-mail beelden verstuurt aan een psychoanalist die de plaatjes interpreteert. Door de tekeningen in een bepaalde volgorde te rangschikken, ontstond er een verhaal. Uit dat idee is de website geboren. Ook omdat je op een computer - in tegenstelling tot op papier - voortdurend je opzet kunt wijzigen en kunt doorklikken naar een ander plaatje. Dat sprak me aan. In tegenstelling tot mijn voorgaande werk zou ik niet alleen bezig zijn met het uitwerken van een traditionele strip. Maar omdat ik nu eenmaal ook de kost moet verdienen en er met het zetten van je tekeningen op internet geen geld is te verdienen, besloot ik de site in de vorm van een stripboek gieten.
Gedurende het ontstaansproces praatte ik veel met mijn vrouw om te ontdekken waar ik precies stond. Ik had veel ideeën in mijn hoofd. Uit die gesprekken zijn gaandeweg de personages voor de strip ontstaan.''

meer in ZozoLala 117