Rosinski, pionier in sepia

,,Voor mij zijn er twee soorten verhalen: goede en slechte," zegt Grzegorz Rosinski. ,,Als het scenario me aanspreekt, is de rest decor. Het werken aan een spannend en goed geconstrueerd verhaal, dat is wat mij in de eerste plaats motiveert. Het overige is een kwestie van documentatie." De Zwitserse Pool had Jean van Hamme, met wie hij al bijna dertig jaar samenwerkt aan de reeks Thorgal, voorgesteld om na De Chninkel opnieuw een one-shot voor hem te schrijven en hem de keuze uit drie genres gegeven. Het moest een erotisch verhaal, een piratenverhaal of een western worden. Het laatste, besloot Van Hamme.

Het resultaat verscheen het afgelopen voorjaar, onder de sobere titel Western. Het is het verhaal van een kleine scharrelaar, Nate Chisum, die met een list probeert een rijke erfgename in te palmen. Zijn opzet lijkt te slagen, maar op het laatste moment wordt hij door het noodlot ingehaald.

Rosinski: ,,Jean van Hamme en ik wilden een verhaal maken over die tijd, over hoe de mensen toen leefden. Die menselijke kant van de klassieke western sprak ons erg aan.
De pioniers hadden niets. Het enige dat ze bezaten, was hoop. Ze moesten hun bestaan van de grond af opbouwen en maar zien hoe ze zich redden. Dat is precies wat de personages in Western doen: ze maken er het beste van. Tot het bittere einde. Terwijl ik aan het verhaal bezig was, las ik een boek van de Amerikaanse schrijver E.L. Doctorow, Welcome To Hard Times, dat precies diezelfde sfeer had. Zelfs zo sterk dat ik af en toe het gevoel had illustraties bij die roman te maken. De woningen uit die tijd waren primitief, nauwelijks meer dan hutten. Het beeld zoals dat ook in het boek van Doctorow wordt opgeroepen, had niets te maken met de elegantie die je in de spaghettiwesterns ziet. De pioniersstadjes op oude foto's bestonden grotendeels uit tenten, niet uit huizen. Ze maken de indruk van militaire kampen. De enige stenen gebouwen waren de banken, die eruitzagen als kleine kasteeltjes."

Meer in ZozoLala 122

ZozoLala roots